MANIFEST DER BESCHAVING
Inzet voor een rechtvaardig en menselijk kinderpardon
In ons land worden kinderen uitgezet, die al jaren in Nederland wonen en door en door geworteld zijn in onze samenleving. Deze kinderen horen bij ons. Zij kennen hun herkomst land niet of nauwelijks. Ze spreken Gronings, Limburgs, Fries of een ander dialect. Niet alleen voor het gezin zelf, maar ook voor de lokale gemeenschap waarbinnen de kinderen zijn opgegroeid, is het hartverscheurend wanneer een kind na jaren wordt uitgezet.
Rechten van kinderen houden plichten in voor volwassenen, die ervoor moeten zorgen dat kinderen in veiligheid en geborgenheid opgroeien. Daar gaat het om.
Toen het 14-jarige meisje Herlen uit Mongolië na acht jaar verblijf in Nederland werd uitgezet, was dat een enorme schok voor de gemeenschap in Haren. Het verdriet was groot; ook bij haar klasgenoten en docenten. Met haar uitzetting zijn al haar dromen vervlogen, en haar toekomst is verloren gegaan. Van een vrolijk, levendig en leergierig meisje opgroeiend in een veilige omgeving in Haren zijn alleen de littekens van het verdrietig afscheid over.
Ondanks vele pogingen is het niet gelukt om de uitzetting van dit meisje te voorkomen, aangezien de drang tot uitzetting zo groot is. Hiermee wordt de menselijke maat uit het oog verloren. Dit is de realiteit. Het verhaal van Herlen symboliseert het leed en de pijn van kinderen die na jarenlang worden uitgezet; soms na opsluiting in de gezinsdetentie.
We kunnen eindeloos discussiëren over de vraag of de schuld bij de ouders ligt dat zij nog in Nederland zijn, of over de vraag in hoeverre de overheid in al die jaren steken heeft laten vallen waardoor de uitzetting is vertraagd. De vraag zou echter moeten zijn hoe we meer aandacht gaan krijgen voor de kinderen om wie het hier gaat, voor hun rechten en belangen. Dit raakt aan onze menselijke en morele plicht.
Het gaat om gezinnen met kinderen; gezinnen die lange tijd in onzekerheid verkeren over hun toekomst. Gezinnen die steeds weer angst voelen; angst om opgepakt te worden om te worden opgesloten in de grensdetentie met het oog op uitzetting. Het gaat om kinderen die in een heel kwetsbare positie verkeren, die ernstige risico’s lopen op problemen in hun sociale, emotionele en cognitieve ontwikkeling.
De voormalige staatssecretaris van VVD, Fred Teeven, maakte in 2014 een regeling, waardoor de rijke Russen en Chinezen een verblijfsvergunning in Nederland kunnen kopen als zij als ondernemer ruim een miljoen euro investeren in ons land. Zullen wij kiezen voor het geluk van de gewortelde kinderen in ons land als teken van beschaving?
Dit manifest vraagt om een humaan kinderpardon; een kinderpardon dat getuigt van menselijkheid, rechtvaardigheid en beschaving. Dit betekent dat kinderen voor regels gaan. Na jarenlange onzekerheid, angst en wanhoop hebben deze kinderen onze steun nu heel hard nodig.
Het grote probleem bij het kinderpardon op dit moment is het zgn. ‘meewerkcriterium’. In de praktijk betekent dit dat de IND beoordeelt of een gezin voldoende heeft meegewerkt aan terugkeer naar het herkomstland. Ook al werken de ouders actief mee aan de uitzetting – door bijvoorbeeld mee te gaan naar de ambassade van hun land voor het regelen van de benodigde reispapieren –, kan de IND steeds weer zeggen dat het niet genoeg is. De schuld wordt vervolgens bij de ouders gelegd.
Zolang het gezin niet is uitgezet, kan de IND eigenlijk blijven roepen dat het gezin niet voldoende heeft meegewerkt aan de uitzetting. Hierdoor wordt aan kinderen geen verblijfsvergunning verleend op grond van het kinderpardon. Dit is onrechtvaardig.
Soms mag het ene kind blijven, terwijl het andere kind in dezelfde situatie wordt uitgezet. Er moet een oplossing komen voor alle gewortelde kinderen, en wel consistent en zonder willekeur. En een oplossing die recht doet aan de belangen en rechten van kinderen, en aan het Kinderrechtenverdrag.
Deze kinderen om wie het gaat, verdienen onze steun. Wij gunnen deze kinderen hun geluk, en een mooie toekomst. Zij horen bij ons. Dit manifest roept op tot humaniteit, rechtvaardigheid en beschaving. Dit manifest beoogt de bescherming van zeer kwetsbare kinderen en hun rechten, zoals het hoort in een beschaafd land als Nederland.
